.....................................................................................................................................................
.

Nota wydawcy:

Ta na poły detektywistyczna powieść o mistyfikacji literackiej jest napisana wartkim językiem, traktuje o zwykłych – niezwykłych ludziach i ich losach na pograniczu polsko-niemieckim. Zaskakujący jest również „autobiograficzny“ wątek książki dotykający pisarstwa, emigracji oraz wyboru języka, ale głównie pisarstwa na obczyźnie. Wątek zdrady i kolaboracji z władzami PRL sprawia, że jest to również powieść o pokoleniu przełomu. W książce tej czytelnicy znający Muszera z jego późniejszych powieści, pełnych satyrycznych obrazów rzeczywistości, groteskowych i do bólu realnych postaci, że aż stają się przez to odrealnione, będą mogli poznać źródła tych późniejszych wątków. Znamiennajest zapowiedź narratora na końcu powieści: „Pewne anegdoty i myśli zmuszony jestem przenieść do następnej opowieści, którą być może kiedyś napiszę. Jeśli oczywiście wcześniej nie uczyni tego Stefan Lummick”. Zapowiedź została spełniona, nawet jeśli w odwróconej kolejności.
Alina Kuzborska

......................................................................................................................................................

Głosy krytyki:

Proza Muszera pozwala nam zobaczyć osobę pisarza, który bywa kimś nieprzystającym do twardych, surowych realiów. Miażdżąca krytyka może zadecydować o jego bycie lub niebycie. Nie tylko w sensie metaforycznym, również dosłownym. To także utwór, który przypomina, że są pisarze mający wielki wpływ na czytelnika, a ich książki funkcjonują na poziomie bardzo intymnym, stając się formą schronienia, doświadczeniem samotnym i egocentrycznym.
Barbara Sokołowska
TOPOS


Opowiedziana przez Muszera historia potrafi zaciekawić również dlatego, że autor zręcznie w nią wplata szereg wątków pobocznych, które ładnie wkomponowują się w strukturę całości. Poznajemy historię nauczycielki Teresy Nigun, bibliotekarza Mirka, znajdziemy wątek gminno-balladowy (o zwiastującym śmierć Garbatym Jasiu), wątek miłosny ż udziałem bohatera-narratora), rozliczenie z najnowszą polską historią (kwestia współpracy z SB). Zatem jeśli chodzi o bogactwo fabularne, nie można Muszerowi niczego zarzucić. Podobnie jeśli chodzi o sprawy językowe (...) Jeżeli zaś wziąć pod uwagę, że mamy do czynienia z prozą o detektywistycznym zacięciu, to tym bardziej trzeba autorowi zapisać na plus, że łamie on pewne schematy gatunku, gdyż rola detektywa implikuje dość ciężkostrawny, wydumany idiolekt. U Muszera tego akurat nie ma, dzięki czemu, podążając tropem bohatera-narratora, nie musimy przyspieszać tempa, by dotrzymać mu kroku. (...) Lummick to ciekawa i sprawnie napisana powieść,  która  sprawia  dużą  przyjemność lekturową.    Czytaj dalej
Piotr Goliński
FA-art


Dobrze się czyta tę powieść Dariusza Muszera, bo napisana jest wartko, sprawnie, z zaskakującymi zmianami akcji.   Czytaj dalej
Krystyna Kamińska
RADIO ZACHÓD / PEGAZ LUBUSKI

......................................................................................................................................................
 

......................................................................

......................................................................