......................................................................................................................................................


Nota wydawcy:

Niebieski to utrzymana w konwencji absurdu, pełna humoru i sarkazmu powieść o ponownym przybyciu zbawiciela na Ziemię. Niebieski jest niczym apokryficzna baśń, w której mity, legendy i tradycja religijna poddane zostały konfrontacji z rzeczywistością i stały się elementami przewrotnej gry, którą autor prowadzi z czytelnikiem. Książka ta, zmusza więc do zastanowienia i refleksji, choć także bawi, mimo iż miejscami jest przerażająca. Nic dziwnego, że niemiecka krytyka literacka uważa, iż „przebywanie z Dariuszem Muszerem w jednym pomieszczeniu jest mniej więcej tak samo przyjemne, jak z braćmi Kliczko w windzie.”


......................................................................................................................................................


Głosy krytyki:

Znana z NT historia została tym razem odmalowana jakby w krzywym zwierciadle i oprawiona w bogaty ornament pogańskich mitów i baśni ludowych. Starożytny motyw kaźni bożego pomazańca ubogacono epizodami rodem z II wojny światowej – nocnym desantem cichociemnego czy brutalną pacyfikacją Północnej Wioski. Bezpośrednie starcie Niebieskiego z siedmiogłowym monstrum żywcem przypomina alegorię walki św. Jerzego ze smokiem. Oto typowy postmodernistyczny miszmasz, przywołujący na myśl pomysły Stanisława Lema czy też Sławomira Mrożka. Istotną rolę w tych powiązaniach odgrywa szlif satyryczny. (...) Książka Dariusza Muszera jest współczesnym apokryfem, który w zakresie reinterpretacji biblijnych treści nawiązuje do popularnych koncepcji Ericha von Dänikena. (...) Warto zwrócić szczególną uwagę na stricte literackie walory tej opowieści. Muszer jest znakomitym gawędziarzem.    Czytaj dalej
Stanisław Chyczyński
LATARNIA MORSKA

Niczego u Muszera z tradycji biblijnej nie zabrakło. Pojawia się nawet półnaga wszetecznica i niewierni, choć tym razem Jadzia i Zdzisiu, a nie Tomasz jak przed dwoma tysiącami lat, ale wszystko pojawia się tu nie na swoim miejscu, każdy symbol jest tu zdeformowany. Ubrany w kombinezon nieśmiertelności i pomalowany najnowszym cudem techniki, Niebieski bardziej przypomina Marsjanina niż boskiego dziedzica, mającego przynieść ludziom wyzwolenie. Świętą relikwią jest w powieści spadochron, a na miejscu osła pojawia się biała koza, która przecież w tradycji europejskiej związana jest z ideą grzechu i z legendami o diabłach. W wątki biblijne pisarz wplata mity i baśnie ludowego pochodzenia, jak legendę o kwiecie paproci czy o bliźniakach Waligórze i Wyrwidębie, nazywanych przez Niebieskiego Waligórzysko i Wyrwidębczak i razem z nim udrabinowanych. Pojawia się też wątek z Wesela Wyspiańskiego. Stąd język stylizowany jest zarówno na biblijny, jak i na ludowy. Jak trafnie zauważa czarownica, „Wszystko na tym świecie jest zaczarowane”. (...)
Dariusz Muszer pisze, aby nie zdechnąć z nudów we współczesnym świecie. „Niebieski” to książka dla tych, którzy podobnie jak jej autor nie chcą zanudzić się na śmierć w dzisiejszych niepoetyckich czasach, kiedy „przodują kultury bladych twarzy”.   Czytaj dalej
Anna Dobiegała
PORTRET ONLINE

Jedną z baśni, przypowieścią, nieodkrytym dotąd apokryfem jest Niebieski, historia zbawiciela wysłanego na ziemię raz jeszcze, który jednak znacznie bardziej wpisuje się w konwencję Żywotu Briana Monthy Pythona niż w natchnione Pismo. Przypomniana historia wciśnięta w specyficzny kontekst dzisiejszych polskich realiów, przedstawianych z punktu widzenia samego odkupiciela jest przykładem specyficznych cech obecnej u Muszera baśniowości, która wtłoczona w fizyczne, zbrutalizowane ramy świata przestaje być zawieszoną w powietrzu bajką, podaniem czy legendą, nabierając krwistych znamion rzeczywistości.
Grzegorz Gorzechowski
PRO LIBRIS

(...) ma powieść Muszera dużo bardzo swoistego uroku. (...) Niebieskiego czyta się bardzo przyjemnie. I, jak to zwykle bywa, jest to takie uczucie przyjemności, którego, jak na złość, nie sposób przekonywująco wyjaśnić.   Czytaj dalej
Arkadiusz Faltyn
POGRANICZA

Niebieski/Jezus zstępuje na ten padół łez, aby zażegnać od dawien dawna trwający konflikt i przepędzić różnorakie niecnoty. Świat wygląda jednak inaczej niż napisano w piśmie: na Zbawcę nikt nie czeka, wszyscy żyją własnym życiem, z przymrużeniem oka spoglądają na kolorowego przybysza upatrując w nim jednego z setek proroków. Szlachetna misja naprawy świata bierze więc w łeb. Nieodwołalnie. Czytaj dalej
Bartosz Staszczyszyn
LAMPA

Wydawca informuje, że nie jest to książka łatwa i przyjemna. O, to z pewnością – męki jakie przeżywa czytelnik w czasie tej lektury sprawiają, że odłoży ją najpóźniej po trzydziestej stronie. Autor stworzył żenująco słaby i nieciekawy apokryf science-fiction z elementami pseudogombrowiczowskiej groteski doprowadzającej nas do wściekłości w okolicy drugiego rozdziału. Nieudolnie wystylizował swój tekst, by pokazać nam, co zrobiłby Gombrowicz, gdyby chciał napisać swoją wersję Nowego Testamentu i był grafomanem.  Czytaj dalej
Grzegorz Wysocki
POLSKIE RADIO

......................................................................................................................................................

 

......................................................................

......................................................................